من و همه یِ هجاها و کلمات و جمله هات

با کلماتی خطابم کرده ای

با جملاتی، نوازشم ،

که عُمرم را کرانه بوده اند حُروفشان.  

امّا آنکه تا زیر ِ دندانهات آمد و گرفتار شد

آنکه بر لبانت نیامد را ...

دلتنگیم، من و همه یِ هجاها و کلمات و جمله هات.

/ 5 نظر / 9 بازدید
علی صالحی

بهترين نظر براي شعر قبلي : گنجشک کوچکم که خطابش کنی نمیتواند خیال باشد. باید خودش باشد. عین بهار "مريم"

فرانک

من محو تو و تو .. حالا میفهمم که انعکاس صدا چه طور کوه را میلرزاند ..

نازنین اخوان

یه آینه من یه آینه تو عجب حکایتی بشه من و تو روبروی هم چه بینهایتی بشه...

مجید

آنکه بر لبانت نیامد را ...

ن

بهترین را انتخاب می‌کنی...بهترین نظر...عجیب است ...شاید بهترین همان نزدیکترین باشد به حس تان در شعر...نمی‌دانم... در وادی بی واژه همه شعر خواهند گفت و اینجا شاعران به جای همه شعر می‌گویند...