طرحِ تُهی

"حضور"

همه هستند...

صندلی ها،

و میز

با دو فنجانِ خالی بر قهوه ایِ سوخته اش.

و پنجره هایی که سیاه می شوند،

                      سپید می شوند ...

و قاب ها، آویخته تر از همیشه بر دیوار

که فقط خاک را در بَر گرفته اند ...

چشمی

بر حاشیه یِ فنجانِ نیم خورده

ردّ ِ کهنه یِ لبهات را می بوید

نشانی نمی یابد

به گونه هاش پناه می برد ...

طعم ِ تار ِ اشیاء

شور می شود.

..............................................................................                                                               

"مگو !"

چه رازی در گلو ...

که نامت

از دهانِ پرندگانِ مهاجر

و نشانی ات

در شکل ِ عبورشان بر آسمان

فاش می شود.

چه رازی در گلو ...

/ 5 نظر / 15 بازدید
شاهین

چی بگه که رد کهنه رو دیگه گرد و خاک پوشونده

نازنین الف

دست مریزاد برکت باشد...

فرانک

تنها نشانه بودن حضور نیست !

فرانک

تنها نشانه بودن حضور نیست !

فرانک

ای بسا خیل حاضران که تصویرشان در آینه چشم انعکاسی از عدم است ای بسا غایبی که خاطره مژگانش هزار آینه را به تصویر می کشد