بی قلب و قافیه

آغوشت،آسمان

دستهام شکل پرواز می شوند ...

پَر پَر می شوم .

-----------------------

در تقاطعِ بوسه وبدرود

از هراسِ عبور

سبز میشود نشود اینچراغ؟

به کوچه پس کوچه هایِآغوش

                 و خواب می زنم

بن بست می شود باشد

             تمامِ این کوچه ها ؟

------------------------------

و در سرودنِ چشمهاشنمی میرم

سراپا آتش ام بهشوق

خاکستر می شوم فقط .

----------------

نه میسوزم

نه میسازم

مُدام میبازم

قلب و قافیه را

در اینسطور ِ شعرهایِ سپید و سیاه ...

----------------------------------------

دریا،  پناهاست

همانگونه کهباران

خواهرانِاشک.

بی نفس، بی چتر

بغضِت رو وِل کُن پسرهیشکی نمی فهمه ...

---------------------------------

پوست کندن اَم، آساننیست

چاقویِ کُندِ میوهخوریِ نبودنت را

اگر عوضنکنی با چشمهات. 

 ---------------------------

و باز،  نبودنت

قصّه یِ تازه ای نیست

هیزمِ تازه می خواهد این جهنم.

/ 2 نظر / 4 بازدید
الهام

نه می سوزم نه می سازم مُدام می برم و می برم و می برم من بنده خوشبخت خدا هستم. من از طرف خدا اومدم که طعم زیبای زندگی را بچشم.... "امید وارم یک روز بتونم یکی از موفق ترین آدم های روی زمین بشم"

فرشته

خیلی شعرهاتون رو دوست دارم، صبحها همیشه با هیجان صفحه شما رو باز می کنم که ببینم چیز تازه ای نوشته اید یا نه. موفق باشید