ناتمامِ ناگفته ها

در کلماتِ جاری

         بر رود ِ جمله هایِ تو و دست هایِ من، نه،

در رقص ِ جمله هات

         بر لبهایِ تو و شقیقه هایِ من، نه،

لابلایِ حرفهات

         در اعماقِ برکه یِ دهانِ تو و سینه یِ من، نه.

میانِ ناگفته هات

در مویرگانِ چشمهایِ تو  و قهوه ایِ مَردُمکانِ من

بی چتر، 

                در قطره قطره هایِ بارانت، قدم میزنم.

کسی چه میداند تفاوتِ قطره ها را بر گونه هام

                                      تا طعمِشان را نچــِـشیده باشد؟

/ 6 نظر / 5 بازدید
علی صالحی

بهترين نظر براي شعر قبلي : من محو تو و تو .. حالا میفهمم که انعکاس صدا چه طور کوه را میلرزاند .. "فرانك"

فرانک

چشیده ام .. هزار بار از حوالی گریه گذشتم ،‌ یکبار هم نپرسید زیر این همه باران چه می کنی ؟! تلخ بود ..

فرانک

چشیده ام .. هزار بار از حوالی گریه گذشتم ،‌ یکبار هم نپرسید زیر این همه باران چه می کنی ؟! تلخ بود ..

پ-البرز

[گل][گل] مثل هميشه متن زيبايي بود[گل]

نازنین اخوان

نگاهٍ طولانی. دوباره یاد تو افتاده اند مردمشان چه بوی بارانی. . .

محسن

درود فصلهاست که آسمان خست دارد. به امید تو بودیم !