آب، باد، آتش، خاكستر

 پروانه ، من مي شوم ،

 شمع ، تو .

آتش تويي ،

من آب مي شوم .

شعله ات كه فِسُرد ،

تو ، سنگ ،

من ، خاكستر ، بر شانه هاي بادهاي رهگذر ....

/ 13 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مجيد

به ارث بردیم: تو زیبایی اش را، من در چاه بودنش را، تا که در این میانه عزیز خواهد شد...

سارا

علی عزيز سلام خيلی خوشحالم که وبلاگ شما رو ديدم همه ی پست هاتونو خوندم و کيف کردم هميشه شعرای شما به من در شعر گفتن الهام داده شايد باورتون نشه من انجمن شعر خرمشهر ميرم و گاهی چيزی هم ميگم اما هميشه عاشق رک گووی و صداقت و سادگی شما در شعر بودم خوشحال می شم وب من بيايد راستش من بی اجازه از شعرای شما برای خواننده های وبم گذاشتم البته به همين نام در پست بعدی شعرای خودمو می ذارم و خوشحال می شم بهم کمک کنيد پس من منتظر حضور شما و نظرتون هستم

نياز

می بینی آخرش همیشه ها تنهايی میشه نصيب من ... من رو شونه های باد رهگذر دور ميشمو شايد ديگه هيچ وقت مسير باد من و تورو به هم نرسونه ... .

ناتانائيل

سلام متن های وبلاگتون رو تقريبا کامل خوندم واقعا قشنگ هستن و البته يه جوری متفاوت با شعرهايی که با روزمرگيهای بعضی شعرا مخلوط شدن.اين تفاوت خيلی زيباست به نظرم. موفق باشيد

مسافر

خيلی قشنگ می نويسی.شعرات صميمی اند.

ليلا

سلام خوشحالم از اينکه با وبلاگ قشنگتون اشنا شدم موفق باشين

مينا

سلام. به راه افتادن دختران را تبريک ميگويم. خنده ای به اين زيبايی که نيکا دارد خود اميد است و خود بادهای رهگذر.

نازنين

همه می شوم! همه بارانی باشيد.

مستان

لذت بردم زيبا سرودين به کوير دلم سر بزنين خوشحال ميشم. پاينده باشيد