گاهی مرا به نام کوچکم بخوان

علي صالحي ديگر در اينجا نمي نويسد

شخمِ گاوآهنِ سالها ، بر پيشانی و گونه ها

بيحاصل نبود ،

اگر بذرهایِ چهره هایِ مه آلود گمشده در ياد

جوانه ميزدند در شوره زارِ چهره ام

اگر عرق ريختن برایِ نانِ شب و شرمِ فقر و

گريه ی خاموش در كُنجِ تاريكِ زمان

امان ميداد.

نوشته شده در شنبه ۱٤ امرداد ۱۳۸٥ساعت ٧:۱۳ ‎ق.ظ توسط علی صالحی نظرات () |


Design By : Night Skin