گاهی مرا به نام کوچکم بخوان

علي صالحي ديگر در اينجا نمي نويسد

گويی مُردارِ‌ آهويی است بر بيکرانه ی دشتی تفتيده ،

طعامِ نيم خورده ی پلنگی ،

روزيِ متعفٌنِ بی گلوگاهی نصيبِ کرکسان :

سُکونِ قلبِ بی او  در هُرمِ سينه

که به مَزمَزه ی کلاغِ بی بال و پرِ کوری حتٌی نمی اَرزد.

 

نوشته شده در سه‌شنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸٥ساعت ٧:۳٧ ‎ق.ظ توسط علی صالحی نظرات () |


Design By : Night Skin