گاهی مرا به نام کوچکم بخوان

علي صالحي ديگر در اينجا نمي نويسد

سرنوشت

باز آويخته بر بندِ رَخت ، تنها .

پس از شستشويی هزارباره

مگر سپيد شود ،

از زلالِ آب و آفتابِ پاك و بادِ بی گُدار .

روشن تر حتٌی نمی شود ،

يا مگر رنگ دهد

يا كوتاه شود از بی وجودی.

آتش ، تنها چاره است ، بی خاكستر ،

تا منتشر نشود سياهی هايش در
جهان .

نوشته شده در دوشنبه ۱٥ خرداد ۱۳۸٥ساعت ٢:٤٠ ‎ق.ظ توسط علی صالحی نظرات () |


Design By : Night Skin