گاهی مرا به نام کوچکم بخوان

علي صالحي ديگر در اينجا نمي نويسد

رها شدم،

چون قايقی تهی

که به شيطنت کودکانه ای

بند می گسلد از ساحل و

خشنود تن می سپارد به آرامش رود.

تخته پاره های شکسته ام را ،

کودکان ،

در آرامش پس از بلندای آبشار بی قرار ،

هديه می برند برای اجاق سرد خانه هايشان.

 

نوشته شده در دوشنبه ۱ خرداد ۱۳۸٥ساعت ٢:٤٥ ‎ب.ظ توسط علی صالحی نظرات () |


Design By : Night Skin