گاهی مرا به نام کوچکم بخوان

علي صالحي ديگر در اينجا نمي نويسد

غزالی می دود ميان دشت روحم

که با هيچ کمند شعری اسير نمی شود.

تنها، عبور لحظه های چشمهايش ...

   ... عبور لحظه های چشمهايش ...

          ... لحظه های چشمهايش ...

                          ... چشمهايش ....

اين شعر هم ناتوان ماند و ناتمام

                                       من هم.

نوشته شده در چهارشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸٥ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ توسط علی صالحی نظرات () |


Design By : Night Skin