گاهی مرا به نام کوچکم بخوان

علي صالحي ديگر در اينجا نمي نويسد

مرگ را حقير می کنند عاشقان،

زندگی را بی نهايت،

بی آنکه سخنی گفته باشند جز چشمهايشان.

فراتر از حريم فصول می ميرند،

بی نشان،

در فصلی بی نام.

بی صدا، ترانه می شوند بر لب ها.

در اوج می مانند،

همپای معراج فرشتگان،

بی آنکه از پای افتاده باشند از زخمهايشان.

عاشقان ايستاده می ميرند،

عاشقان ايستاده می مانند.

 

نوشته شده در چهارشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸٥ساعت ۱٠:٠۸ ‎ق.ظ توسط علی صالحی نظرات () |


Design By : Night Skin