گاهی مرا به نام کوچکم بخوان

علي صالحي ديگر در اينجا نمي نويسد

در قلبِ بی آرام می رويند ،

در كلافِ در هم پيچيده ی مويرگان ،

بر شاخه هایِ لرزانِ عصب می بالند ،

در حجمِ حزينِ مغز ميوه می آرند ؛

                                                              دلتنگی های همواره .

در چشمهایِ زلالِ تو می ميرند ،

در هُرمِ خطوطِ روشنِ دستهایِ تو  آب ميشوند ،

از بوسه هایِ بارانِ تو از پا در می آيند ،

در آغوشِ بهارِِ تو خاك ميشوند ؛

                                                              دلتنگی های همواره .

نوشته شده در جمعه ۱٠ شهریور ۱۳۸٥ساعت ۱٠:٤٧ ‎ب.ظ توسط علی صالحی نظرات () |


Design By : Night Skin